Warning: strpos() [function.strpos]: needle is not a string or an integer in /nfs/vsp/ftp.cybercomm.nl/natuurwet/public_html/nieuws/index.php on line 35
Natuurwetpartij Nieuws
Spiritueel Politiek Initiatief 
Wednesday, 1 March, 2006, 14:03 - elders interessants
Bijeenkomst op initiatief van Jan Roelofs, op 25 maart 2006, te Driebergen.

Samen met een aantal actieve leden blijft het bestuur van de Natuurwetpartij rondkijken naar ontwikkelingen in Nederland op het gebied van spirituele politiek. De achterliggende gedachte is alert te blijven op de kansen om onze unieke kennis en ervaring dienstbaar te maken aan nieuwe serieuze spirituele impulsen in onze samenleving.

Op 25 maart jl. waren twee leden van de Natuurwetpartij, Willem Nijssen en Hommo Huizenga, om die reden in het Antroposofisch Centrum in Driebergen aanwezig bij het initiatief van Jan Roelofs om te komen tot de oprichting van een spirituele politieke partij in Nederland, die meedoet aan de verkiezingen in 2007.

Willem Nijssen heeft van te voren contact gezocht met Jan Roelofs, wat er mede toe geleid heeft dat de vraag: een partij of een stroming?, op de agenda is geplaatst. Hoewel de ambities van Jan Roelofs duidelijk zijn, kwam er deze dag nog geen eensluidend antwoord op deze vraag. Het enthousiasme bij de 60 aanwezigen om krachten te bundelen, was evenwel zo groot, dat besloten is tot een volgende stap.

Op Hemelvaartsdag, 25 mei 2006, is de tweede oprichtingsbijeenkomst gepland. De dag wordt voorbereid door een kerngroep samengesteld uit de aanwezigen. Hommo Huizenga maakt deel uit van dit zeven-manschap, mede om namens de NWP voeling te houden met dit ontluikend initiatief.

Om het ontbreken van vrouwen in de kerngroep te compenseren, is ook een vrouwengroep geformeerd. Haar taak is toe te kijken en in te grijpen wanneer zij dat nodig vindt.


Conclusie

De eerste indruk is goed. Zowel Willem als Hommo hebben een goed gevoel bij het verloop van de dag. Jan Roelofs had de bijeenkomst goed voorbereid en toonde tevens de flexibiliteit om mee te gaan met wat door de aanwezigen werd aangedragen. Er was vertrouwen dat vorm en structuur zullen ontstaan zodra er duidelijkheid is over doel, visie, uitgangspunten en dergelijke, ook al werd die duidelijkheid op deze dag nog niet bereikt. Er werd gesproken vanuit het spirituele paradigma dat ruimte biedt voor een multi dimensionele benadering van maatschappelijke vraagstukken. Voldoende reden voor ons om u langs deze weg nader te informeren over dit opmerkelijke initiatief en betrokken te blijven bij dit initiatief. Wij nemen ons voor u van tijd tot tijd te berichten over deze ontwikkelingen.


De metaforen van Jan Roelofs

Aan het einde van deze beschouwing vindt u de tekst die als begeleiding bij de uitnodiging voor deze bijeenkomst werd mee gezonden. Wanneer u de moeite neemt het te lezen, dan zult u mogelijk, net als wij, verrast worden door veel herkenbare passages. Het grootste verschil is de bron waar beide uit voortkomen. De basis voor de filosofie en het gedachtengoed van de Natuurwetpartij is reeds in de jaren vijftig gelegd door Maharishi Mahesh Yogi. De basis van het spiritueel politiek initiatief is de gestage groei van de belangstelling voor spirituele zelfontwikkeling in de Nederlandse samenleving sinds de jaren zeventig. In het woordgebruik komt dit verschil ook mooi tot uitdrukking.


De wisselwerking met de aanwezigen

In groepen van 4 werd deze dag gezocht naar antwoorden op de vraag wat er vooral nodig is voor spirituele politiek. Hier volgt een greep uit de antwoorden:

- spreken in de taal die iedereen verstaat, maar die wel naar binnen leidt,
- geen macht willen; trouw willen zijn aan wie we zijn,
- geen traditionele machten, maar nieuwe krachten,
- niet discrimineren op spiritualiteit,
- "Ken uzelf"; politiek moet meer persoonlijk worden,
- openheid en openbaarheid in de politiek,
- een schaduw-, of spiegelkabinet, dat de politieke onderwerpen in een breder daglicht plaatst, bij voorkeur vanuit 5 dimensies; thema's uitwerken in groepen, in de hoop en de veronderstelling dat de politiek deze denkwijze zal overnemen,
- collectief het morfogenetische veld verlevendigen,
- bezielde lichamelijkheid,
- holistische politieke processen,
- bezig gaan, instappen in een proces van meer omarming, in het besef dat we allemaal zelf op weg gaan; de vorm en structuur zullen zich dan vanzelf tonen,
- houd het simpel, verbind je met jezelf en wordt bewust van je innerlijk, introduceer een nar om het proces speels en dynamisch te houden,
- er ontstaat ook gelijkheid als gevolg van de invloed van natuurlijke ritmes,
- een partij moet voorwaarden scheppend werken.<br>
Aanvullende vragen voor bezinning:
- benoem waar je vůůr bent,
- benoem enkele basisprincipes,
- leer van wat anderen reeds ontdekt hebben en al naar voren hebben gebracht,
- hoe kunnen we samen dingen 'ont-regelen',
- wij zijn allen ťťn; we kunnen allen een aandeel leveren,
- waar zijn de jongeren, waar zijn de allochtonen,
- het is allemaal 're-creatie'.


In groepen van 5 werden vervolgens de ideeŽn gedeeld, die opkwamen bij de volgende vragen:

1. Wat verbindt ons?

2. Hoe sla je de brug tussen het mysterie en de concrete materiele wereld?

3. Waar wordt je enthousiast van, wat is leuk, hoe roep je creativiteit op?

De resultaten van deze gesprekken zijn verder niet integraal behandeld.

Bemoedigend was het om te horen dat de groep het verruimen en ontwikkelen van het bewustzijn van burgers als een belangrijk punt van aandacht zag. Naar voren werd gebracht de directe relatie tussen het collectief bewustzijnsniveau en de acceptatie van spiritueel politieke inbreng in de huidige beleidsterreinen.

Opmerkelijk was hoe weinig van de aanwezigen, die zich toch aangetrokken voelden door dit spiritueel politiek initiatief, op de hoogte leken van het bestaan van de Natuurwetpartij. Dat geeft te denken. Zeker is, dat het ruim 8 jaar geleden is dat de NWP voor het laatst campagne voerde, en aandacht voor zijn bestaan opeiste. In die jaren is zowel de weerstand tegen de klassieke politiek toegenomen, alsook het spiritueel gehalte van het collectief bewustzijn. Waar de NWP, moe gestreden na pioniersjaren van bevlogen inspanning, zich in slaap heeft gebracht, zien we nu elders in de samenleving een nieuwe generatie enthousiaste mensen opstaan. Individualisten die wars zijn van dogmatiek en misschien ook daarom zich niet aangetrokken voelen tot een spirituele partij met een duidelijke signatuur. De werkelijkheid gebiedt te zeggen dat de Natuurwetpartij, in zijn huidige onafhankelijke vorm, niet aan verkiezingen heeft deelgenomen. De op het laatste moment gestrande samenwerking met de Partij voor Maatschappelijk Belang in 2002 zullen de leden zich nog wel herinneren. Met de voorbereiding van die campagne is veel geestelijke en materiele energie in rook opgegaan.

Filosofie, visie en doelstellingen zijn belangrijke bindende factoren, ook voor een politieke partij. Bijna 20% van het partijboek van de NWP behandelt het bindende gedachtengoed dat tevens de toets is voor het partijprogramma (de resterende 80%). Zo zal ook de eerste stap van de nieuwe spirituele partij van Jan Roelofs moeten zijn het formuleren van een zingevende visie en doelstelling. Het zal de basis moeten worden waaraan de nieuwe partij zijn programma kan opgehangen. Het gemak waarmee de genoemde corrigerende vrouwengroep werd geformeerd toont nu reeds dat het klassieke hiŽrarchische organisatiemodel voor deze groep een achterhaald en inefficiŽnt station is.

Opmerkelijk ook, was de overeenstemming in deze groep over het denkbeeld dat het beÔnvloeden van het 'veld' of het 'morfogenetische veld' tot een reŽle optie gerekend wordt van spirituele politiek. Wellicht is het Natuurwetpartij idee van door de staat gefinancierde, mediterende stiltegroepen als de speerpunt van spirituele politiek nog een brug te ver, maar de fundering lijkt al wel gelegd. Dus ook hier is er overeenkomst tussen het gedachtengoed van de Natuurwetpartij en ideeŽn uit de groep.


<em>Met vriendelijke groet, het bestuur van de Natuurwetpartij.






De brief van Jan Roelofs

"De enige die kwaad doet op de planeet is de menselijke onbewustheid." - Eckhart Tolle



Reden en doel van een spiritueel politiek initiatief

'De' politiek is al geruime tijd haar richting, bezieling en verbinding met het volk kwijt, zo wordt wel gezegd. Veel van het gemopper vind ik onterecht; Nederland is nog steeds een ordelijk, redelijk geregeerd land waar welzijn en welvaart voor het overgrote deel van de bevolking binnen bereik zijn. Heel veel gaat hier goed, en het zou bevorderlijk voor het nationale humeur zijn als we ons dat beter beseften.

Maar het is ook waar dat het de politiek aan iets ontbreekt. Volgens mij heeft dat 'iets' te maken met de spirituele dimensie, die inderdaad in geen enkele politieke partij van dit moment herkenbaar aanwezig is. Is dit het moment om daar verandering in te brengen?

Sinds de merkwaardige en verwarrende gebeurtenissen in 2002 is politiek Nederland op zoek. Waar gaat het nou eigenlijk om? Wie zijn wij? Wat zijn onze wortels, onze waarden, waar willen we heen? De komeetachtige opkomst van Pim Fortuyn en zijn dramatische dood deed velen het verlangen voelen en uitspreken naar 'nieuwe politiek'. Dat verlangen is er nog steeds, en zelfs in groeiende mate. Aan 'nieuwe politiek' zijn vele woorden gewijd, maar het blijft een vaag fenomeen.


Bewustzijnspolitiek

Wat nou als we 'nieuwe politiek' opvatten als een politiek waarin ook de innerlijke dimensie meespeelt? Waarin de realiteit niet meer uitsluitend als een uiterlijk verschijnsel wordt gezien, maar waarin 'bewustzijn' en 'spiritualiteit' een rol gaan spelen? Waarin de uiterlijke realiteit beleefd wordt als resultaat en weerspiegeling van de collectieve innerlijke bewustzijnsstaat?

Sinds de zeventiger jaren van de vorige eeuw heeft een aanzienlijk deel van de bevolking kennis gemaakt met een of andere variant van een spirituele visie op het leven. De term 'New Age' is een beetje uit maar dat neemt niet weg dat veel Nederlanders binnen of buiten religieus verband uitgegroeid zijn boven het gesimplificeerde materialistische wereldbeeld dat de reguliere politiek en media nog lijkt te beheersen. Er is een rijpheid onder de mensen die zich nu ook in de politiek wil uitdrukken. "Nieuwe politiek'.

Volgens mij staan we aan de vooravond van een bewustzijnsdoorbraak. Waar de Nederlandse bevolking naar verlangt, waar de politiek klaar voor is en waar de maatschappelijke problemen om schreeuwen is: een ruimere, diepere visie op de werkelijkheid, waarvan bewustzijn, spiritualiteit en menselijkheid fundamenten zijn.


Spiritualiteit

Nu is 'spiritualiteit' een term waar makkelijk verwarring over ontstaat. Wat ik er mee bedoel:

in essentie zijn we allemaal spirituele, geestelijke wezens. Uit de spirituele eenheid incarneren we als zielen in de afgescheiden, dualistische wereld van de aardse werkelijkheid. Dat doen we om met onze individuele zielereis een bijdrage te leveren aan uitbreiding van het eenheidsbewustzijn. Door onszelf in ons aardse leven te ontwikkelen en te zuiveren, ons bewustzijn al doende te verruimen, geven we aan het leven het grootst denkbare geschenk: ons Zelf.

Die reis van de ziel is lang niet altijd leuk en makkelijk. Vandaar waarschijnlijk onze associaties bij het woord 'zielig'. 'Geestig' of 'aardig', dat willen we wel, maar de brug slaan tussen het rijk van de geest en de aarde - de taak van de ziel - daar komt een hoop weerstand bij kijken.

In ons aards geworstel helpt het enorm als we het spirituele perspectief weer in onszelf kunnen oproepen. Want dan gaan we steeds meer beseffen dat we onze werkelijkheid zelf scheppen, dat we veel meer zijn dan ons ego of onze persoonlijkheid en dat de uiterlijke werkelijkheid een weerspiegeling is van onze innerlijke werkelijkheid. Dit zijn allemaal vruchten van een gegroeid bewustzijn. En in een gegroeid bewustzijn komt vanzelf de spirituele dimensie tot leven.

Er zijn vele wegen die de groei van spiritueel geÔnspireerd bewustzijn nastreven; ieder vindt de weg die hem of haar het beste past. De meeste van die wegen stellen zich terughoudend op ten opzichte van het publieke domein. 'In de wereld maar niet van de wereld' wordt uitgelegd als: blijf aan de zijlijn.

De aard van de uitdagingen waar we voor staan aan de ene kant, en de mate van spirituele rijpheid die we - zeker in een land als Nederland - hebben bereikt aan de andere kant, maken duidelijk dat we een nieuwe fase in onze gezamenlijke geschiedenis hebben bereikt, een fase waarin individualistische terughoudendheid niet langer past. Laat je de realiteit echt in je toe, dan komt ieder van ons voor de vraag: ben je bereid het beste van jezelf te geven? Ben je bereid je verantwoordelijkheid te nemen, te gaan staan voor je leiderschap, welke vorm dat ook heeft?

De Nederlandse politiek van de laatste jaren leidt aan een gemis aan bezield leiderschap. Veel mensen voelen dat. Maar wat er nou precies mist, en hoe dat zou kunnen veranderen is een stuk minder duidelijk. In het veelgeprezen maar weinig gelezen tijdschrift Bres schreef ik in 2003 voor het eerst over bezieling in de politiek. Tegenover de heersende 'tweedimensionale politiek' stelde ik een nieuwe, bezielde en bezielende 'driedimensionale politiek'.


Tweedimensionale politiek

De twee dimensies van de reguliere politiek zijn de horizontale en de verticale. De eerste, horizontale dimensie is het domein van het zintuiglijk waarneembare, de materie, het geld. De tweede, verticale dimensie is het gebied van de ideeŽn, idealen, normen en waarden. Twee figuren die sterk in onze geschiedenis aanwezig zijn en die elk met een van deze dimensies verbonden zijn, zijn de koopman (horizontaal) en de dominee (verticaal). Vaak met elkaar in de clinch, maar in de Nederlandse coalitiepolitiek op elkaar aangewezen. Nu eens is de horizontale dimensie sterker (de paarse kabinetten), dan krijgt de verticale lijn weer meer nadruk (Balkenende 1 en 2).

Ik denk dat we sinds het begin van dit millennium zijn gaan beseffen dat we iets missen. Authenticiteit bijvoorbeeld, eigenheid en echtheid. Voor mij dť verklaring van het succes van Fortuyn: een echte, levende politicus die je rŠŠkte, in positieve of negatieve zin.

Wat we ook missen: diepte. Verdieping in het platte vlak van de tweedimensionale wereld kan worden bereikt als we de verbinding tussen binnen- en buitenwereld weer een plaats geven. In mijn model wordt die verbinding uitgedrukt door de spiraal: een dynamische cirkel.


Driedimensionale politiek

Past de koopman bij de eerste dimensie, de dominee bij de tweede, dan is de derde dimensie het domein van de kunstenaar. Niet de kunstenaar als aparte functionaris, losgemaakt uit de dagelijkse werkelijkheid, opgesloten in een museum of in zijn eigen kunstcircuit, maar de scheppende kunstenaar die we allemaal zijn. Ons vanuit onze innerlijke ruimte uitdrukken in ons leven, dat willen we allemaal. Jammer genoeg krijgen we daar te weinig de kans voor. Maar dat kan veranderen, als we willen dat het verandert.

Op mijn briefpapier treft u de spiraalvorm als dragende basis aan: als deze dimensie ontbreekt resteert uiteindelijk alleen nog de steeds vaker klinkende vraag: 'Waar gŠŠt het eigenlijk omÖ?'

In onze tweedimensionale wereld reduceren we de werkelijkheid, om haar te kunnen controleren. Maar zo blijven we buitenstaanders in ons eigen leven. De reden dat we dat doen heeft meestal met pijn te maken, of met angst, of met al die andere gevoelens die we niet willen voelen.

Vroeg of laat in ons leven merken we dat dat niet werkt; dat verdediging of ontkenning op korte termijn misschien wel even opluchting geeft, maar ons op langere termijn van onszelf afsnijdt, van onszelf doet vervreemden.
De weg terug is de weg van de bewustwording, die we zowel individueel als collectief gaan.

De individuele bewustwordingsweg begint meestal met het besef dat we vastlopen of vastgelopen zijn. Een crisis (een groot verlies, een schokkende mislukking, een verlammende stagnatie, ziekte) zorgt dat we er niet meer om heen kunnen: ons 'recept voor het leven' werkt niet meer. Bij mij begon dat jaren geleden met de schokkende ontdekking dat ik eigenlijk niets voelde, op momenten dat ik toch wel gevoelens ehoorde te hebben. Het duurde nog wel even voordat ik daar echt aan wilde, maar toen begon een langdurige ontdekkingsreis waarin ik steeds meer lagen van mijn wezen afpelde om - zo dacht ik - uit te komen bij de kern. Als ik die kern eenmaal te pakken had kon ik mijn leven opnieuw ter hand nemen, maar dan goed, zonder fouten en mislukkingen. Een heerlijk optimistisch gevoel gaf dat, hetzelfde gevoel dat ik als jongetje had bij het begin van een nieuw schooljaar - een schoon schrift, nog helemaal zonder vlekken - omdat ik zeker wist: vanaf nu ging ik het allemaal beter doen.

Deze hoopvolle verwachting gaf me jarenlang het motief om door te gaan, om steeds weer te blijven proberen om de strijd tussen goed en kwaad, licht en donker, leven en dood et cetera in het voordeel van de eerste te beslechten. Maar echt lukken deed het nooit: mislukkingen bleven. Het kwaad, het donker en de dood waren niet uit te bannen.


Dualiteit

Geleidelijk aan ging ik beseffen dat er niet zoiets als een zuivere kern bestaat waaromheen al het onzuivere weg moet, maar dat op aarde zuiverheid en onzuiverheid bestaan en dat beide, in elk moment opnieuw, aanvaard dienen te worden. De aardse sfeer is een sfeer van dualiteit.

Pas in aanvaarding kan datgene waar je tegen strijdt, oplossen. Zodra het proces van oplossen verstart tot het vinden van oplossingen, raak je de weg weer kwijt. Want een oplossing veronderstelt een probleem dat opgelost moet worden, dat weg moet, niet mag bestaan. Waarmee je onmiddellijk weer in de valkuil van de dualiteit valt. 'What you resist, will persist'. Niet dat dat erg is, maar het helpt enorm als je je er van bewust bent.

Op weg naar het onvoorwaardelijk leren aanvaarden van de realiteit heb ik veel aan mensen, boeken, ervaringen die me als uitingen van de levensstroom steeds weer de uiteindelijke veiligheid en geborgenheid van het universum laten voelen. Na de aanslag van 11 september 2001 zei een van mijn leraren dat deze gebeurtenis haar opnieuw deed beseffen dat 'veiligheid van binnen zit'.


Padwerk

De nadruk op de innerlijke werkelijkheid, waar onze uiterlijke werkelijkheid een gevolg en uitdrukking van is, is een fundamenteel kenmerk van de vele spirituele stromingen waar we in onze tijd toegang toe hebben. Zo ook van het Padwerk, en spirituele scholingsweg waar ik sinds de tachtiger jaren veel steun en inspiratie aan ontleen. Het Padwerk is gebaseerd op 258 door Eva Pierrakos gechannelde 'lezingen', waarin een entiteit die zich 'de gids' noemt een ontwikkelingsweg aangeeft die het psychologische met het spirituele verbindt. Het leven wordt gezien als een zuiveringsproces waarin het licht van het bewustzijn steeds meer innerlijke hoekjes belicht. Lang heb ik gedacht dat het 'Lager Zelf', zoals het Padwerk het kwaad in allerlei vormen noemt - met de drang om afgescheiden te blijven als diepste wortel - op een bepaald moment uit mijn leven verdwenen zou zijn, als ik maar genoeg mijn best bleef doen. Dat ook dat een illusie is vind ik nog steeds moeilijk te verteren, maar het is wel waar.

Zolang ik hier op aarde leef, houdt het Lager Zelf me fris en scherp, zal ik maar zeggen. Maar dat betekent ondertussen niet dat de kwaliteit van mijn leven er niet met grote stappen op vooruit gegaan is.


Collectieve bewustwordingsweg

Dat brengt me bij de collectieve bewustwordingsweg die we met z'n allen, als mensheid gaan. Nu is 'mensheid' te groot, te abstract om me mee te kunnen identificeren, daarom beperk ik me liever tot 'Het Nederlandse Volk'. Na een paar jaar in Engeland en een paar jaar in Frankrijk te hebben gewoond, kan ik me daar heel goed mee identificeren. Ik ben blij dat ik Nederlander ben, en dat komt niet in de laatste plaats door de relatieve mate van rijpheid van ons collectieve bewustzijn. We staan open voor het onbekende, in onze communicatie is ook ruimte voor gevoelens en voor het spirituele niveau, onze directheid maakt de maskers dunner, tolerantie zit in onze volksaard, en ik vind dat we een volk van goede wil zijn.


Maar reden voor zelfgenoegzaamheid is dat niet, want uitdagingen hebben we genoeg. Onze tolerantie is de afgelopen decennia op veel terreinen verworden tot onverschilligheid, onze openheid voor het onbekende werd tot grenzeloosheid, gevoelens vervormden zich tot emoties waarin we kunnen zwelgen, onze directheid werd hardheid en onze goede wil verwerd tot slapheid.

Zingeving en bezieling zijn sinds midden twintigste eeuw teruggedrongen naar het particuliere domein. Dat was nodig om los te komen van opgelegde invloeden van buitenaf. Net zoals een atheÔstische fase nodig is om los te komen van een kinderlijk godsbeeld. Maar we kunnen collectief geen 'nee' blŪjven zeggen tegen de realiteit van onze verbondenheid met al het leven. Dat is een doodlopende weg waarin onze samenleving steeds meer gevangen lijkt te raken. Of het nu gaat om de manier waarop we omgaan met de natuur, met de dieren, met onze ouderen en met onze kinderen, met mensen uit andere landen, met onze welvaart, met onze geschiedenisÖ op alle fronten is een ruimer bewustzijn nodig en mogelijk.

Het is tijd. Tijd dat we de vruchten van onze individuele bewustzijnsgroei gaan bundelen en ook in de politieke arena stem geven aan het spirituele fundament van ons bestaan. De meest geŽigende vorm daarvoor lijkt een nieuwe politieke partij, bijvoorbeeld een 'Spirituele Volkspartij'. Maar of dat inderdaad de beste vorm is, of daar voldoende draagkracht voor is en wat dan de belangrijkste programmapunten zijn, daar wil ik het op de 25ste maart met jullie over hebben.

Graag tot dan. Reacties en aanvullingen zijn in de tussentijd van harte welkom.


Jan Roelofs
januari 2006
e-mail: jan.roelofs [at] euronet [punt] nl

  |  permalink
De zaligsprekingen 
Wednesday, 28 April, 2004, 13:43 - Insipratie
De zaligsprekingen
in de loop van elke dag

Zalig zij die om zichzelf kunnen lachen:
ze zullen zich nog lang kunnen amuseren.
Zalig zij die een berg
van een molshoop kunnen onderscheiden;
hun worden veel moeilijkheden bespaard.
Zalig zij die kunnen zwijgen en luisteren;
zij zullen veel nieuwe dingen leren.
Zalig zij die zo intelligent zijn
dat ze zichzelf niet au sťrieux nemen;
zij zullen door hun omgeving gewaardeerd worden.
Gelukzalig zijn zij die de kleine dingen ernstig bekijken,
en vredevol de ernstige dingen;
zij zullen het ver brengen in hun leven.
Gelukzalig zijn zij die een glimlach kunnen bewonderen,
en een grijns vergeten;
de zon zal hun pad beschijnen.
Zalig zij die denken alvorens te handelen,
die bidden alvorens te denken;
zij zullen heel wat stommiteiten vermijden.
Zalig zijn vooral zij die de Eeuwige herkennen
in alles wat zij ontmoeten;
jullie hebben het echte licht,
de waarachtige wijsheid
gevonden.


(Met dank aan de onbekende auteur)
  |  permalink